Interessante weetjes over het eiland Rab
Het kantwerk van Pag - De stad Pag staat al eeuwenlang bekend om zijn kant. Ieder product is een unicaat. Ook vandaag de dag wordt dit langzame en inspannende werk uitgeoefend op de straatjes van de oude stad.
Kenmerkende stapelmuren - een herkenbaar monument op het eiland vormen de eindeloze muren van op elkaar gestapelde rotsen. Met hun speciale vormen en toepassingen zijn ze een indrukwekkende uitdrukking van autochtone volksbouwkunst. De stapelmuren vormen de natuurlijke grens tussen de percelen, zo hoog dat de schapen niet naar de andere kant kunnen springen en sterk genoeg om te voorkomen dat de stormwinden ze omblazen.
Op het eiland Pag kan de traditionele zoutwinning bezichtigd worden. Het zout wordt gedroogd in kleine kleiachtige bassins, die uitlopen op de zee, zgn. soline. De zoutwinning bracht Pag rijkdom, maar ook problemen. Vanwege het zout raakte het meerdere malen verzeild in oorlogen. Zout werd het witte goud genoemd en het was een strategisch product dat eeuwenlang welvaart bracht.
Amfora’s - Een aangename verrassing vormde de ontdekking van de resten van een gezonken schip met een vracht amfora’s uit de 1e eeuw v. Chr. langs de oostkust van Pag, in de Baai Vlaška Mala.
Het gebied rond Caska is archeologisch gezien zeer interessant. De laatste tijd wordt er intensief gegraven naar de resten van de Romeinse nederzetting Cissa, die, volgens de legende, in de 4e eeuw door een aardbeving werd vernietigd.
Het meest waardevol zijn de resten van een antieke waterleiding die in de 1e eeuw werd uitgehouwen uit de rotsen. Het is 1,2 km lang, 70 cm breed en tot 40 m hoog. Het telt 9 openingen boven de grond. Dit unieke Romeinse aquaduct voerde water naar Novalja aan uit de omliggende velden. De toegang tot het aquaduct ligt in het Stadsmuseum, dat het culturele en etnologische erfgoed van de stad bewaart.
De olijfgaarden van Lun vormen een ware oase van rust. Het zijn de meest pittoreske hoekjes van ons eiland. Bijzonder zijn de ongeveer 1500 wilde olijfbomen – olea oleaster, 5-8 m hoog en met een omtrek van 20-80 cm. De 24 hectaren met deze boomsoort is uniek in het Adriatische gebied en vertegenwoordigt een grote botanische waarde. Daarom is het in 1963 uitgeroepen tot beschermd botanisch reservaat.
